Ko te whakaūpokotanga kei runga ake nei, he māunu hopu i a koe. A taihoa ka whakautua te pātai. Heoi, i te tuatahi…
Nō te Turei rā, ka whakahāngia te manawa ora ki roto ki a Tuhi Kau. Kāhore i pānuitia whānui te kaupapa, otirā, ko te Rātapu tēnei, ka mutu, kua neke atu i te rua rau toronga mai. Ehara mai!
Erangi, ki taku whakaaro iho nei, he roa rawa pea tērā o ngā tuhinga, nō reira, haere ake nei, ka wehewehea kē ngā kaupapa (e toru pea kaupapa ka taea e au te tuhituhi i ia wiki), kia kore ai koe e raoa. I ia rua rā, inā kaha tonu au, ka tāpiritia mai he kaupapa anō.
Kāti, ko te pātai e iri iho nei.
I te Hārarei (Rāhoroi) i mahue ake nei, he hākari tāku mō te mutunga o tētahi whakaaturanga pouaka whakaata e mahia ana i tēnei toru marama ki muri nei. Kōrerorero ana mātou ko ētahi hoa, ka puta he kōrero mō ngā mahi…me pēhea rānei he ingoa mō ēnei mahi…heoi, ngā mahi merekara ā ō tātou tūpuna. Ko tētahi, e kōrero mai ana mō tētahi whakaahua i kite ai ia, ko te tangata nōna te whakaahua nei, e werewere ana i te takiwā!
Heoi, mā rātou anō wā rātou e kōrero.
Ānei tāku. Taku Karani Mikara, nāna tēnei kōrero ki a au. Ko tōna tupuna matua, haere ana i tētahi rā mā runga i tana paki (hōiho me te kāta – ngā waka o wērā wā), ka oho tana hōiho, ka oma. Heoi, ka takahia e te koroheke nei te perēki o tana paki, ka whati te perēki. Pēhea rānei, ka taka ia ki raro, ka wīrangia tana waewae. I muringa iho, kore e ora tika tana waewae, mea rawa atu, kua kore e kaha ki te hīkoi. Ka huingia te take nei, ka whakatauria, me mau ia ki Rātana, i Wanganui noa atu rā anō.
Heoi, ka haere rātou mā runga tereina, tae noa ki te tūnga tereina i ērā takiwā, ka heke. Me hikihiki haere kē te kaumatua nei i tēnei wā i te kaha mate o tana wae, tatū noa ki mua tonu i te whare o Rātana i reira a Rātana e noho ana.
Kei te taenga pērā atu, ka karanga mai te reo o Rātana, kei roto anō ia i tana whare e noho ana, ka karanga mai nei.
‘E Ngāpuhi, mēnā koe e whakapono ana ki a au, tukuna ō tokotoko ki raro, ka hou mai ai kōrua ko tō wahine kanikani ai.
Ki te kore koe e whakapono, a kāti, e huri, e hoki ki Ngāpuhi.’
I konā, hei tā taku Karani, ka tukuna ana tokotoko ki raro (manawpā katoa ana tana hoa wahine), ka hou ki roto, rāua tahi, ka kanikani haere. Ora tonu atu tana waewae. Mai i taua wā, mate noa te koroheke nei, piripono tonu ia ki a Rātana (taku mōhio, nāna ngā haeana o te tuanui o te Temepara i whakaraparapa).
Kāti. He pono, he aha rānei? Māku e mea atu ki a koe, ehara au i te tangata tino whakapono ki ēnei momo mahi. Erangi, mā taku Karani e kōrero mai (i te wā e ora tonu ana ia), e kore koe e maia ki te whakateka, kore rawa.
Heoi, kei a au nei, e whakapono ana au ki tēnei kōrero a taku Karani. Ehara i te mea nā te aha, nā taku Karani anō i kōrero mai, koia au i whakapono ai. He ao anō tērā nē?
He mea tūturu rānei ēnei merekara i te wā i a rātou mā?
Kei te whakapono koe?
Mēnā he kōrero pēnei hoki ā koutou, tukuna mai hei kai mā te hinengaro.
Heoi, ā tērā atu rā, he kaupapa anō – ko te wera haeretanga o te ao.
Ngā mihi,
Q.
